Ο καταστροφικός για την Δημοκρατία "ΑΤΟΜΙΚΙΣΜΟΣ".

Το υγιέστερο πολίτευμα σαφώς και μακράν όλων των άλλων είναι η Δημοκρατία, η οποία αποτελεί υπόδειγμα πολιτειακής οργάνωσης. θεωρείται το πολίτευμα του μέτρου καθώς κατορθώνει να εξισορροπεί το ατομικό και το κοινωνικό συμφέρον. Παρόλα αυτά είναι εύθραυστο και μπορεί να δεχθεί οποιαδήποτε απειλή όπως για παράδειγμα την προπαγάνδα, την δημαγωγία, την τεχνοκρατία ακόμα και την παγκοσμιοποίηση.

Ωστόσο ο σοβαρότερος κίνδυνος είναι ο ΑΤΟΜΙΚΙΣΜΟΣ, η ζωή δηλαδή μέσα σε ένα κλίμα άγνοιας, ναρκισσισμού και απάθειας απέναντι στο σύνολο. Οι συνέπειες του φαινομένου αυτού μπορούν εύκολα να αλλοιώσουν την Δημοκρατία και να την μετατρέψουν σε μαζική.

Ξεκινώντας από το ίδιο το άτομο είναι γνωστό πως η αδιαφορία του έχει ως αποτέλεσμα να αναγνωρίζει μόνο τα δικαιώματά του και να παραμερίζει τις υποχρεώσεις του.Το ιδιωτικό συμφέρον έχει τον πρώτο ρόλο, ενισχύεται η ιδιοτέλεια και το αίσθημα της αδικίας. Κατά συνέπεια διαστρεβλώνεται η έννοια του ανθρωπισμού. Παράλληλα ο πολίτης που χαρακτηρίζεται από ατομικισμό λειτουργεί πάντα σύμφωνα με το ατομικό συμφέρον και υπονομεύει το κοινό καλό. Η προσήλωση στο βραχυπρόθεσμο αυτό ατομικό συμφάρον, μπορεί να αποβεί μοιραία και για τον ίδιο τον πολίτη ο οποίος είναι πλέον ένας παθητικός δέκτης, χωρίς καμία ευθύνη για το χρέος του προς την πολιτεία. Θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρω την αρνητική επίδραση του ατομικισμού σε ηθικό και ψυχολογικό επίπεδο. Η απάθεια λοιπόν αυτή του πολίτη ισοπεδώνει την ηθική τους καθώς κυριαρχεί ο αθέμιτος ανταγωνισμός, ο οποίος υπονομεύει την συνεργασία, αλλά και η υποδούλωση στο εγώ, με επόμενο την έλλειψη εσωτερικής ζωής, αυτογνωσίας και αυτοκριτικής. Δεν είναι περιττό να τονιστεί το γεγονός ότι ο ναρκισσισμός δεν συμβάλλει στην ωριμότητα του ατόμου και κατά συνέπεια δεν αναγνωρίζει τις υποχρεώσεις του απέναντι στην κοινωνία και ποια πρέπει να είναι η συνεισφορά του απέναντί της.

Η ατομικιστική απάθεια είναι επίσης επικίνδυνη και για την ίδια την κοινότητα. Περιορίζει δηλαδή την άμυνα του πολιτεύματος απέναντι σε φαινόμενα που κατακερματίζουν τον ισορροπημένο χαρακτήρα του, όπως ο φανατισμός, ο ρατσισμός, ο λαϊκισμός και η τεχνοκρατία. Ο υλικός ευδαιμονισμός μετατρέπει τον πολίτη σε καταναλωτή και η έλλειψη συλλογικού πνεύματος προωθεί μια χρησιμοθηρική αντίληψη, η οποία δρα καταστροφικά στην οικονομία. Επιπροσθέτως αποδυναμώνεται η Δημοκρατία καθώς οι πολίτες ιδιωτεύουν, ενώ ενισχύεται η αναξιοκρατία και ο λαϊκισμός και κατά συνέπεια καταργείται ο έλεγχος, το σημαντικότερο στοιχείο της οργάνωσης της Δημοκρατίας. Με τον ατομικισμό, υπονομεύεται η προσπάθεια για την διαφύλαξη της Εθνικής μας ταυτότητας. Ο άνθρωπος απομακρύνεται από τις παραδόσεις και δεν ενδιαφέρεται για την εξέλιξη του πολιτισμού, καθώς μοναδικό μέλημά του είναι πλέον το κέρδος και η εξασφάλιση προσωπικής ικανοποίησης μέσα από αυτό.

Επακόλουθο όσων αναφέρθηκαν είναι η ενίσχυση της παγκοσμιοποίησης. Αυτό οφείλεται ότι με τον ατομικισμό προωθείται ουσιαστικά η διεθνοποίηση όλων των κλάδων, καθώς η αδιαφορία στρέφεται εναντίων της κοινής συνείδησης και της κοινής ταυτότητας, που αποτελούν βασικά στοιχεία της Δημοκρατίας και της ενότητας.

Συνυπολογίζοντας τις σκέψεις κατανοούμε πως η Δημοκρατία είναι δύσκολο να διατηρηθεί, λόγω των απειλών που δέχεται συχνά και ιδίως του ατομικισμού. Ενός φαινομένου που εύκολα διεισδύει στο πολίτευμα και αλλοιώνει τα χαρακτηριστικά που συντελούν στην ποιότητά του. Οφείλουμε λοιπόν με το κατάλληλο Δημοκρατικό ήθος να το αντιμετωπίσουμε.